ارض
نسیم
|
ياد ِ آن روزي که ما هم "آب بابا" داشتيم
دفتر ِ خط خورده ي ِ مشق ِ الفبا داشتيم
کفشهايي وصله دار و کوچک و شايد گِلي
يک دل اما بي نهايت مثل ِ دريا داشتيم
صبح ميشد عطر ِ نان ِ تازه و چاي و پنير
سفره اي هرچند ساده.. دلخوشي ها داشتيم
زندگي يک ده ريالي بود در دست ِ پدر
پول ِ توجيبي که نه، انگار دنيا داشتيم
بوسه ي پُر مهر مادر وقت ِ رفتن هايمان
راه ِ خانه تا دبستان شور و غوغا داشتيم
نم نم ِ باران که ميشد مثل ِ گنجشکان ِ خيس
از پي ِ هم مي دويديم و تماشا داشتيم
برگ بود و خش خش و باباي ِ پير ِ مدرسه
باز هم پاييز ِ رنگارنگ و زيبا داشتيم
زنگ بود و صبحگاه و صف گرفتن هايمان
ناظم و يک خط کش و دلواپسي ها داشتيم
باز هم بوي ِ گچ و تخته سياه و نيمکت
تا معلم تو ميامد شوق ِ برپا داشتيم
شور حاضر، شوق حاضر، عشق حاضر، غم؟ نبود
باز حاضر غايبي دستي به بالا داشتيم
درمياورديم دفترهايمان از توي ِ کيف
مشق ِ شب هايي پُر از تصميم ِ کبرا داشتيم
ريزش ِ کوه و قطار و ريز علي ِ مهربان
آتش ِ پيراهنش در سوز ِ سرما داشتيم
مُهرهاي آفرين صد آفرين يادش بخير
دفتري از بيست هاي ِ زنگ ِ املا داشتيم برچسبها: ارض, نسیم, خاطره
+ نوشته شده در شنبه هفدهم مرداد ۱۳۹۴ساعت 7:8 توسط علی محمدی
|
|
درباره وبلاگ  تقدیم به مادر عزیزم
مادر بهشت من همه آغوش گرم تست گوئي سرم هنوز به بالين نرم تست مادرحيات با تو بهشت است و خرّم است ور بي تو بود هر دو جهانش جهنّم است ما را عواطف اين همه از شير مادر است اين رقّتي كه دردل وشوري كه درسراست اغلب كسان كه پرده حــــرمت دريده اند در كودكي محبّت مــــادر نديده اند امروز هستيم به اميد دعـــــاي تست فردا كليد باغ بهشتم رضاي تست درد دلی از فرزند مادر مرده ! برای دلم می نویسم د رلحظه هایی که جایی برای تنگی نفس نمانده و احساس ، خود احساس غریبی میکند وای مادرم وای مادرم کجای ازل بود که جدایی از تو را پذیرفتم بی آنکه بدانم دشواری آن چیست و مکافات کدام نافرمانی جدایی ازدلم است به خوابم می آیی هوایت به سرم می افتد وبه خوابم نیایی بیچاره می شوم خدایاعذاب الیمت را چشیدم و صبر را خسته کردم گاهی دلی شکسته گاهیی سینه ای سوخته گاهی چشمی افروخته و گاهی دلی مالامال از درد پیش روی دارم و جز به امداد تو ناامید م مرابا خود ببر تا در کنارت لحظه ای باشم وفریاد جدایی را زمن بر گیر تا با تو صفیر عشق را خوانم من از دردی کهن گویم که با مردم نمی گویم واز خوا ب خیال انگیز رویت برنمی خیزم وبا دیدارهربارت جدا از پرده اسرار خود مانم بیاای بهترین دردآشنای من بیاای کوه غم هارا به پشت خود کشیده به تاراج غم دلها خمیده من از سوز جگر سوز تمناهای احساست خبردارم مرامادربه جایی باخودت بنشان که بی تو سربه سر دارم (روحت شاد و یادت گرامی )
|
